De mensen die de helling opkwamen werden moe. Maar bovenaan wachtte een winkel met mooi kristal en verfrissende muntthee. En ze stapten naar binnen om thee te drinken in fraaie kristallen glazen. “ Daar heeft mijn vrouw nog nooit aan gedacht,” zei er één en hij kocht een set want hij zou die avond bezoek krijgen.
Een andere man zwoer dat thee altijd lekkerder was als hij geserveerd werd in kristal, want dat hield het aroma beter vast. Een derde zei dat het in het Oosten de traditie was om kristal te gebruiken voor de thee, vanwege de magische krachten ervan. Binnen de kortste keren verspreidde het nieuws zich en velen klommen de helling op om de winkel te zien die iets nieuws deed in een oeroude handel.
Er werden meer zaken met thee in kristallen glazen geopend, maar die lagen niet boven aan een helling en waren daarom altijd leeg. Terwijl de koopman dagelijks thee schonk voor mannen en vrouwen die dorstten naar nieuwe dingen.

Uit ‘De Alchemist’ van Paulo Coelho

Het verhaal

Dit verhaal stond in 1995 op de brief die naar vrienden en kennissen verstuurd werd om hen te vertellen over de droom van een woordenwinkel en om hun steun te vragen voor een project dat bijna niet realiseerbaar leek.

Ik kom uit het onderwijs en het vormingswerk, ben geboeid door mensen en de betekenis van woorden en vond in kalligrafie een passende expressievorm. Na een sabbatjaar en 2 kaartjes die ik in een zotte bui een plek gaf aan een vensterraam ontstond de idee van een woordenwinkel. Er wordt in Vlaanderen immers al zoveel georganiseerd, praat-en denkgroepen genoeg …terwijl vroeger de winkel en het café plaatsen waren waar mensen binnen waaiden en het leven deelden.
De kaartjes stonden er nog maar pas of iemand kwam aankloppen en zei “Dag mevrouw, ik ben verliefd en ik schreef een gedicht voor mijn vriendin. Ik zie dat u kalligrafie doet, kunt u voor mij dat gedicht mooi vorm geven zodat ik het haar kado kan doen?”
En de jongeman was nog niet weg of een oudere man kwam langs met de vraag om een tekst uit te schrijven als herinnering aan zijn overleden vrouw.
En zie de woordenwinkel was geboren. Maar als snel bleek de living als ruimte te klein voor al die woorden en ideeën.

Het verhaal

En toen kwam een bouwvallig café te koop in dezelfde straat: Oostmeers 41. Een huis met een geheim: een tuin verborgen achter vijf huisjes.
Met de steun van velen, de goede raad van wijze mannen en vrouwen en de nodige portie vertrouwen in de voorzienigheid werd eind 1995 het café gekocht.
Plannen werden getekend door Lode Vandenbrouck en opgevolgd door Filip Delacourt
In het najaar van 1996, konden dan eindelijk de werken starten.
Met man en macht of liever met vrouw en geduld werd er afgebroken en uitgebroken, getimmerd, geklopt en geboord. Er werden putten gegraven en met beton volgegoten, er werden vloeren gepuzzeld en muren gepleisterd, kortom er is hier veel gewerkt, geweend, gevloekt, gedurfd en in wonderen geloofd.
In het weekend van 27en 28 juni 1998 was er de opening en kon de plek tenvolle gaan leven.

De winkel groeide verder onder de baseline ‘ de kunst van het inspireren’. En inspireren doen we.

Het verhaal

In 2002 komt vanuit Symposion het initiatief om in het kader van Brugge Culturele hoofdstad een kerkherwaarderingsproject op te zetten. De Magdalenakerk in Brugge krijgt een nieuwe inrichting en het project blijft verder groeien onder de naam YOT.

In 2003 ontstaat onder impuls van Sofie Verscheure en ism Brody Neuenschwander, Yves Leterme en Veronique Vandevoorde WITRUIMTE, een leerschool voor kalligrafie.

In 2007 wordt op vraag van veel winkels de groothandel opgestart, een business to business die bestaande winkels de mogelijkheid geeft om onze wenskaarten en een beperkt aanbod van onze producten te verkopen.

Elke droom moet blijven groeien en veranderen. Na 20 jaar voelden we de behoefte om ‘de meubels wat te verschuiven’. In 2014 werden de winkelruimtes heringericht vanuit een vrolijk marktprincipe: een pleintje met een bank en een boom, een tuinkamer met knip, plak en plooiatelier, een tuin en een stille ruimte die we omvormden tot een plek voor fijne leeswaren. Voor die plannen tekenden Serena Dobbelaere en Yves Obyn.

In 2015 lanceerden we een webwinkel met een eigenzinnig ‘symposiongehalte’. We blijven enthousiast verder investeren in nieuwe samenwerkingsverbanden en genieten van de ontmoetingen met mensen, de verhalen die we delen, de betekenis die we samen ontdekken, het bizondere van elke dag!

Het verhaal
deel dit artikel